Werknemer vs. zelfstandige: een overzicht van de factoren die de classificatie bepalen en gevolgen voor uw bedrijf (NL)

employee

 

Elk bedrijf dat focust op de US markt zal op een bepaald moment met US personen samenwerken om zijn lokale aanwezigheid te vergroten. De classificatie van deze persoon als werknemer of zelfstandige heeft belangrijke gevolgen. Werkgevers dienen onder andere inkomstenbelasting, sociale zekerheid en werkloosheidsbijdragen in te houden en betalen. Werknemers kunnen daarentegen recht hebben op bepaalde voordelen.

 

Hoewel er geen specifieke doorslaggevende factor bestaat vormt het niveau van controle een sleutelelement in de classificatie als werknemer of zelfstandige. 

De factoren die de classificatie bepalen kunnen variëren naargelang de overheidsinstantie en er is geen standaardtest. Alle omstandigheden dienen in rekening te worden genomen en gebruikt om het niveau van controle/onafhankelijkheid van de persoon te evalueren. Hieronder is een overzicht van de 3 hoofdcategorieën die de IRS heeft geïdentificeerd voor het bepalen van de classificatie:

 

  1. Gedragscontrole: het recht om instructies te geven en controle uit te oefenen op hoe de taken worden uitgevoerd. Instructies inzake wanneer en waar de werkzaamheden dienen uitgevoerd te worden, evaluaties en opleidingen duiden mogelijks op een werknemersrelatie. 
  1. Financiële controle: het recht om instructies te geven en controle uit te oefenen op het economishce gedeelte van het werk. Werken voor één/meerdere bedrijven, kostenvergoeding en betalingswijze dienen onder andere in overweging te worden genomen. 
  1. Controle omtrent de relatie: wat zijn de voorwaarden en hoe voelen beide partijen dit aan. Mogelijke voordelen die door het bedrijf worden aangeboden en de duur van de relatie zullen belangrijk zijn, daar waar een schriftelijke beschrijving van de status een indicatie kan zijn maar op zichzelf niet doorslaggevend. 

 

Samenwerken met een zelfstandige kan interessant lijken, maar een verkeerde classificatie kan snel omslaan in een kostbare vergissing.  

Een verkeerde classificatie kan ernstige gevolgen hebben en de graad van mogelijke boetes hangt onder andere af of er een gegronde reden kan worden aangetoond. Behalve aansprakelijkheid voor werkgeversbijdragen, kan de verantwoordelijke persoon ook persoonlijk aansprakelijk worden gesteld en de werkgever loop het risico op verschillende boetes, zoals:

 

  1. Niet verstrekken van de correcte formulieren aan de begunstigde zoals formulier W-2 of 1099: $50-$270 per formulier;
  2. Niet inhouden van voorheffingen: 3% van salaris, 40% van het werknemersgedeelte van FICA bijdragen (sociale zekerheid en medicare) en 100% van het werkgeversgedeelte van FICA bijdragen;
  3. Niet-indiening van aangiftes: 5% per maand gedurende de periode van niet-indiening met een maximum van 25% van de totale belastingschuld;
  4. Niet-betaling van verschuldigde belastingen:5% van niet-betaalde schuld per maand met een maximum van 25% van de totale belastingschuld;

 

Deze civielrechtelijke boetes kunnen aanzienlijk hoger zijn in geval van substantiële onderwaardering van de verschuldigde belastingen, of in geval fraude of een opzettelijke verkeerde classificatie wordt vermoed. Daarbovenop kunnen bepaalde strafrechtelijke sancties van toepassing zijn, zoals:

 

  1. Opzettelijk niet inhouden of doorstorten van belasting: maximum van $10,000 boete of 5 jaar gevangenisstraf, of beide;
  2. Opzettelijk niet verstrekken van formulieren aan werknemers: maximum van $10,000 boete of gevangenisstraf van 1 jaar, of beide, voor elke overtreding.

 

Een ander belangrijk aspect is de arbeidsongevallenverzekering. Indien een persoon geclassifeerd wordt als zelfstandige en een letsel oploopt of arbeidsongeschikt wordt gedurende het uitoefenen van zijn functies, kan het bedrijf het risico lopen op een rechtszaak. De persoon zou immers kunnen genieten van de arbeidsongevallenverzekering van zijn werkgever indien hij/zij als werknemer zou geclassifeerd zijn.

  

Belastinghervorming van 2017: waarom het belangrijk is om de classificatie bij de start van de samenwerking te bepalen.

De aard van de samenwerking kan na verloop van tijd evolueren en bedrijven zouden moeten herevalueren of de initiële classificatie nog steeds geldt. Het kan bijvoorbeeld starten met een specifiek project maar veranderen in een samenwerking van onbepaalde duur. Een zelfstandige nadien als werknemer behandelen kan echter bepaalde moeilijkheden opleveren: dit kan ondere andere een impact hebben op de belastingaftrek van bepaalde professionele inkomsten (“qualified business income” of “QBI”). Met de belastinghervorming van 2017 hebben bepaalde zelfstandigen immers recht op een belastingaftrek tot 20% van hun QBI (onderworpen aan bepaalde voorwaarden en limieten).

  

Don’t miss any news or our updates on legislative developments - Sign up for our on-line magazine: https://mag.intlms.com/

 

This article only includes general information and IMS is not, by means of this article, rendering any tax, legal or other professional services. This communication should not be relied upon for any decision or action that may have an impact on your business. Prior to taking any action, you should be in contact with your advisor.

 

Comments